De lessen die ik leerde in mijn tuin

Ik weet nog goed dat ik thuis kwam te zitten in een zware burn-out en veel goedbedoelde adviezen kreeg. ‘Je moet dingen doen die je leuk vindt en waar je energie van krijgt’. Ze zorgden ervoor dat ik vooral gefrustreerd raakte.

Want ik had géén idee wat ik leuk vond om te doen, gewoon voor mijn plezier. Hobby’s? Tja, die had ik niet echt. Een tijd van proberen begon. Haken, schilderen, moeilijke baksels, vogels spotten, essentiële oliën, tuinieren, sporten. Voor de meeste dingen had ik het geduld niet, maar één ding is gebleven: mijn tuin. Zestig vierkante meter grond onder mijn beheer, mijn eigen stukje volkstuin.

Mijn eigen tuin

Wat heb ik veel geleerd door met mijn handen in de grond te werken en een stukje op te lopen met een expert op dat gebied. Waardevolle lessen die ik graag met jullie deel. De link naar jouw stukje grond vanbinnen, de tuin van je hart, is gauw gelegd.

Ken je grond

Wat heeft jouw grond nodig om vrucht te dragen? Ik ging met pH-monsters in de weer om de zuurgraad te meten. Zo weet je welke voedingsstoffen nodig zijn om je grond vruchtbaar te maken.

Goed kijken maakt het verschil

Wist je dat een bruin randje langs het blad van klimop wijst op een kaliumtekort, of dat gele nerven een signaal zijn van magnesiumtekort? Je moet eerst weten wat er speelt voordat je gericht kunt voeden.

Ook als je er niks in zet heb je veel werk.

Het eerste jaar wilde ik vooral goed nadenken over wat erin kwam. In de praktijk betekende dit dat hele stukken zwart bleven. Nou ja, zwart. Binnen de kortste keren vol met onkruid. Wat een werk heb ik gehad van die kale stukken grond. Auw, want ook als je nog niet precies weet wat je erin wilt, begin gewoon. Dan is er in ieder geval oogst en kun je het jaar erop door ervaring bijstellen. Niks doen betekent ook veel werk, maar geen oogst en geen stap dichter bij wat dan wel.

Tijd en aandacht maken het verschil:

Tijdens warme dagen gieters sjouwen, zo’n twintig per keer. Telkens opnieuw zaaien, onkruid wieden. Je kan het ook níet doen, maar dan heb je een ander resultaat. En dat brengt me bij de volgende les.

‘Ren als de atleet die wint’ (1 Korintiërs 9:24).

Bij elke gieter denk ik aan dat prachtige bos dahlia’s wat straks op mijn keukentafel staat en waar ik rijkelijk van uit mag delen. Of die dikke winterwortelen, zo groot dat we met twee stuks allemaal zat kunnen. En ja, ook als ik voor de zoveelste keer loop te onkruid trekken. Ik leer te verdragen dat het nooit af is. En toch zet ik de volgende stap.

Het belang van zuurstof.

‘Te weinig zuurstof’ was de conclusie die we telkens hoorden wanneer we met onze expert langs tuinen gingen. De grond moet kunnen ademen, een belangrijke voorwaarde voor een gezonde tuin. Tegenwoordig is de grond luchtig maken een belangrijk onderdeel van het voorbereiden van mijn grond.

Niks zien betekent niet dat er niets gebeurt.

Ik zie mezelf nog graven tijdens de eerste keer aardappelen oogsten. Alles wat ik zie is een afgestorven plant, tot ik onder de grond kom. Hé?! Zoveel??? Zo dik? Maandenlang biologische aardappelen op het menu, wie had dat gedacht.

En dan wordt het herfst, alles wordt lelijk en bruin…

Als ik dat durf te laten gebeuren, dan krijg ik honderdvoudig vrucht. Ik wil maar één ding doen met die lelijke, bruine, afgestorven Cosmea bloemen. Gelukkig zijn er ervaren tuinders om me heen en laat ik ze staan tot ze ingedroogd zijn. Weer zo’n mega-verwondermoment: honderden zaadjes uit 1 bloem!
Je moet weten in welk seizoen je zit. ‘Know the importance of the season you’re in and a wise son you will be.’ Proverbs 10: 5.

Afval wordt voeding

Tegenwoordig maak ik mijn eigen compost. En ja, ook dat is verwonderen. Die rijke, zwarte grond tussen je vingers, terwijl het eerst zo’n vies, stinkend goedje leek.

Tot slot

Je hoort het, ik ben enthousiast en kan nog wel even doorgaan. Ik moet me bedwingen om niet de vertaalslag naar binnen te maken. Zoveel rijke principes die al in de schepping zijn gelegd. Je bent van harte welkom om samen te kijken naar jouw grond en wat die nodig heeft.